Home Blog De (R)evolutie van mijn mind

De (R)evolutie van mijn mind

Geschreven door Gastbloggers eenmalige gastblogger
Niki Keilani - vega lifestyle magazine - blogster

De (R)evolutie van mijn mind

Jaren geleden, toen ik in Nederland in een taxi reed, stopte ik even op een rustige binnendoor weg om iets uit mijn tas te halen. Ik moest wel stoppen omdat alles in de kofferbak lag en wilde mijn boterham pakken. Ik had nog tijd genoeg voordat  mijn volgende rit moest beginnen. Het was een zonnige en heerlijke lente dag. Ik genoot altijd zo van de buitengebieden in Limburg en taxi rijden was voor mij meer hobby dan werk. Dagelijks reed ik door allerlei pittoreske dorpjes, mooie natuurgebieden en afgelegen plekjes heen. En zo kwam ik voor het eerst ook op dit buitenweggetje die tussen een paar mooie weilanden door liepen. Op een van die weides stonden in de verte drie zwart/witte koeien. Toen ik uitstapte en naar de achterkant van de auto liep, kwamen de drie koeien mijn kant op gerend. Ik was altijd al gek op allerlei dieren en vond het zo lief dat ze me zo nieuwsgierig kwamen bekijken. Wellicht hadden ze op iets lekkers gehoopt. Ik liep naar ze toe en stapte zo dicht mogelijk naar het hekje en begroet ze. Graag had ik ze over hun snoetjes gestreeld, maar ik kon er niet bij door een te diepe berm die ons scheiden. Ondertussen bleef ik tegen ze praten en toen gebeurde er iets magisch.

Ik keek in de ogen van de koe tegenover mij en alles in mij werd stil.
Ik herinner me nog heel goed hoe ik geraakt werd door haar blik, diep in mijn ziel ontwaakte iets. Een gedachte dreef naar de oppervlakte: “Dit kan ik toch niet eten?” De tranen rolden over mijn wangen. Diep gelegen verdriet, levenslang onderdrukt door volledig onbewust te zijn, kwam uit het niets los. Mijn hart opende voor de echte liefde.

Ik begreep opeens waar ik als vleesetende  aan bijdroeg, ik ontnam het leven van een onschuldig, liefdevol en zelfbewust wezentje. Zoals deze koetjes die hier vredig graasden, genieten van het zonnetje en zelfs nieuwsgierig naar mij waren.

Wat is nu echt het verschil tussen hun en mijn geliefde hond?
Vanaf dat moment werd ik vegetarisch en ik voelde mij hierin heel gelukkig mee. Ik was zo dankbaar dat ik niet meer mee doe aan het vreselijke uitbuiten van dieren. Langzaam groeide in mij het idee dat ik het nog beter kon doen. Dat ik beter als vegan kon leven. In die tijd verhuisden wij, mijn partner en dochter, naar de bergen in Tsjechië. Hier werd dit idee over veganisme pas een uitdaging.

In Nederland waren wij zo gewend geraakt aan zoveel goede vlees- en zuivelvrije producten, maar hier is het aanbod nihil. Mensen zijn hier zo verknocht aan hun stuk vlees dat ze bijna flauw vielen als wij vertelden dat wij geen vlees aten. In restaurants waar wij kwamen waren ook geen vegan opties te vinden. Het leek mij dan ook gewoon onmogelijk om vegan te zijn en te blijven. Totdat ik iemand tegen kwam en mijn dilemma aan diegene voorlegde. Hij gaf me een paar handige en simpele tips over het uit eten gaan.

Wat mij nog meer over de streep trok was een filmpje die ik op mijn facebook tegen kwam, een vijf minuten lange video : De waarheid over melk en ei industrie.
Vijf minuten zat ik daar en de tranen stroomden uit mijn ogen. Ongelofelijk wat wij als mensen veroorzaken, hoe is het mogelijk waar wij ons hard verdiende geld aan uitgeven. Na de video werden ik en mijn dochter vegan. Nadien heb ik nooit meer omgekeken naar melkproducten en ook heb ik het niet meer gemist. Ik had mijn weg gevonden en zelfs pizza zonder kaas is best wel lekker als je de juiste pizzeria maar weet te vinden. In de eerste maand van veganistisch eten verloor ik ongeveer tien kilo. Ja, zoveel toxines zitten er in kaas en alle andere zogenaamd gezonde melk producten.

Ik geloofde er vroeger alles over melkproducten dat het zo goed was etc. Ik dwong mezelf yoghurt en kaas te eten omdat het zo gezond zou zijn. Nu weet ik beter, er is genoeg onderzoek en bewijs gevonden die het andere plaatje laten zien. Er zijn genoeg mensen gezonder geworden op plantaardige voeding, maar dat is niet het belangrijkste voor mij. Het weten dat ik en mijn verslavingen niet de reden zijn waardoor andere voelende wezens moeten lijden geeft mijn leven zoveel meer positieve energie.

Het vegan levensstijl gaat natuurlijk wel veel verder dan alleen het eten. In principe kies je bewust ervoor om zo mogelijk alles wat leed veroorzaakt in welke vorm dan ook uit je leven te verbannen. Het is niet te begrijpen voor iemand de stap nog niet heeft gemaakt, maar ik had het gevoel dat ik mezelf echt gezuiverd had.

En om eerlijk te zijn, mijn eten is zoveel lekkerder geworden. Het is vol van liefde en creativiteit. Mijn meest simpele recepten worden met enthousiasme onthaalt,  ik mag graag koken voor onze gasten. Recent had ik samen met mijn partner een maand lang gekookt voor groep die in retreats waren in een spiritueel centrum van mijn lieve vrienden in Finland. De gasten kwamen speciaal naar mij toe om mij te bedanken voor de overheerlijke maaltijden. Ze toonden mij hun “ronde” volle buikjes en vertelden hoe verzorgt ze zich door ons voelden.

Een paar van deze recepten wil ik daarom graag met jullie delen. Ik vind het altijd belangrijk dat de basis van elke recept redelijk vlot gemaakt moet worden. De ingrediënten moeten simpel, makkelijk en verkrijgbaar zijn.
En dan kunnen wij hierin de creativiteit de vrije loop geven en dan uiteindelijk wordt elke maaltijd een minifeestje. En het mooiste is het weten, dat je in jouw recept geen wezen geeft geleden.

You may also like

Laat een berichtje achter